Vandaag tijd om nog even een ander land te bezoeken. Het kleinste land ter wereld, gelegen midden in Rome. Uiteraard gaat het dan om Vaticaanstad, de residentie van de paus en zijn gevolg. Ook voor het Vaticaans museum hadden we op voorhand al tickets geregeld, gelukkig hier geen noodzaak tot omwisselen ergens in de buurt van Vaticaanstad. In de ochtend op tijd richting metro, een directe lijn die uitkwam vlak bij Vaticaanstad. Uit de metro eerst nog maar op zoek naar een ontbijtje, we hadden ruim de tijd. Daarna op zoek naar de ingang van het museum, dat bleek een beetje aan de achterkant van Vaticaanstrad te zijn. Redelijk lange rijen waar we gewoon voorbij konden lopen, we hadden onze tickets tenslotte al. Echt binnen vijf minuten stonden we in het museum, dat was fijn. Bij de ingang kun je eerst nog even naar buiten, waar je kan uitkijken over de tuinen van het Vaticaan. Binnen een gigantisch museum, waarbij je een vaste route hebt vanwaar je ook een aantal zijroutes kan pakken. Deze komen steeds weer terug uit op de hoofdroute. Soms komt de route weer uit op een binnenplaats of binnentuin, maar over het algemeen zijn het lange gangen vol met beelden, schilderijen en wandtapijten. Een liefhebber kan zich hier makkelijk de hele dag vermaken, iemand als ik krijgt het vanzelf benauwd van de drukte en wil redelijk rap weer door. Pas bijna aan het einde van de hele hoofdroute, die steeds smaller en daarmee drukker wordt, kom je uit bij de ruimte die je echt gezien moet hebben: de Sixtijnse kapel. De wereldberoemde plafondschilderingen zijn een lust voor het oog, helaas heel veel bewaking om te voorkomen dat je er ook maar een vluchtig kiekje van maakt.
Bij het verlaten van de kapel zou je volgens de verhalen twee opties hebben: een uitgang richting de Sint Pieter basiliek en een uitgang verder het museum door. We wilden voor de eerste gaan, maar in de drukte kwamen we toch op de verkeerde uitgang uit. Voordeel is dat je ook het laatste deel van het museum ziet. Nadeel is alleen dat je helemaal om moet lopen naar het Sint Pietersplein om de basiliek te bezoeken én dat je daar in de rij moet. En die bleek absoluut niet mals, dus dat hebben we maar geskipt. Uiteraard wel het plein en de basiliek gezien, al voelt het wel een beetje als een soort multimediaterrein. Overal grote schermen en speakers, verder veel hekken om de menigte een beetje te doseren en sturen. Op het plein ook overal vrachtwagens om weer iets op- of af te bouwen. Als je om dit soort dingen heen kan kijken, is de Sint Pieter en het plein overigens wel erg mooi.
Verslag gaat verder onder de foto's.
Via de Via della Conciliazione liepen we vervolgens naar het Castel Sant'Angelo (in het Nederlands 'De Engelenburcht'). Uiteraard af en toe nog even omdraaien om nog even in de verte de Sint Pieter te zien. Hoe verder weg, hoe beter je die gigantische koepel kan zien. De Engelenburcht ligt aan de rivier Tiber, met vanaf hier uitzicht over twee prachtige bruggen met mooie beelden er bovenop (Ponte Vittorio Emanuele II en Ponte Sant'Angelo (Engelenbrug)). Vervolgens een bezoek aan de Engelenburcht zelf. Deze burcht was vroeger eigendom van het Vaticaan. Voor de Paus en gevolg was het een veilig toevluchtsoord in tijden van nood. Volgens de verhalen zou er ook een tunnel lopen tussen het Vaticaan en de burcht. Tegenwoordig is het een museum, al is de collectie een stuk minder indrukwekkend dan die van het Vaticaan museum. Een bezoek aan de burcht is qua bouwwerk echter al meer dan de moeite waard, waarbij het uitzicht vanaf de burcht ook nog eens erg mooi is. Vanaf het hoogste punt kijk je uit over het Vaticaan, de Tiber en een groot deel van Rome. Na het bezoek was het tijd voor de lunch. We staken hiervoor de Tiber over, richting het oude centrum van de stad. Op het Piazza Sforza Cesarini waren een beetje weg van de verkeersdrukte een paar restaurants te vinden. Ietwat fris in de schaduw, maar toch ook nu weer lunch op het terras. Na de lunch noch over een marktje op het Piazza Farnese, waar we nog wat balsamico hebben gescoord voor thuis.
Het was inmiddels halverwege de middag en we hadden bedacht om op tijd terug naar het appartement te gaan, zodat we in de avond juist terug zouden komen naar het centrum om daar te eten en ook de sfeer in de avond nog te proeven. Op weg richting openbaar vervoer kwamen we echter zonder het gepland te hebben (en vanuit onze looprichting verscholen in straatjes en steegjes) langs het Teatro di Marcello. De onderste twee lagen van het theater zijn nog zichtbaar, er is alleen veel nieuws bovenop gebouwd. Eenmaal bij een drukke weg gingen we op zoek naar een bus- of metroverbinding. Genoeg bussen, maar slechte overstappen. Even rekenend kwamen we er op uit dat we toch beter naar het appartement konden gaan lopen. Langs het Forum Romanum en het Colosseum staken we weer binnendoor via het park waar we gisteren ook hadden gelopen. Na iets meer dan een half uur waren we terug in het appartement.
Zoals gezegd gingen we in de avond weer terug richting centrum. We hadden geen zin om net zoveel te lopen als overdag, dus we gingen met de metro. We stapten vlak bij de Trevifontein uit, daar wilden we ook nog wel een kijkje nemen. Zeker in het donker was de fontein, die mooi was uitgelicht, erg mooi. Van daaruit gingen we op zoek naar een restaurant. Vlakbij het Pantheon hadden we een prima plekje gevonden, dus na het eten konden we ook nog even bij dit gebouw in het avondlicht gaan kijken. Vervolgens pakten we het slimmer aan dan voorheen, we vonden namelijk een bushalte waar lijn 71 langskwam. Deze had namelijk een halte direct voor ons appartement, we hadden ondertussen namelijk al meer dan genoeg gelopen.
Reactie plaatsen
Reacties