Voordat je naar een volgende bestemming gaat, is het altijd een kwestie van inlezen wat je kan verwachten en wat er tr doen is. Over Rivière-du-Loup wordt aangegeven dat het een levendige stad aan de St. Lawrence-rivier in het district Quebec is, bekend om de schitterende zonsondergangen, walvisspotten, historische eilanden (zoals Île aux Lièvres) en het Parc des Chutes met zijn waterval. Met zo'n 20.000 inwoners is de plaats flink kleiner dan dat we eerder hebben gehad. Ons hotel blijkt te zijn gelegen aan de rand van de stad, vlakbij de snelweg. Een bezoekje aan het centrum zou dan met de auto moeten, want zo aan de buitenrand van een stadje doet men niet aan stoepen en wandelpaden. De waterval (die ook niet heel spectaculair lijkt) ging vast van het lijstje, net als de spectaculaire zonsondergang (want matig weer). Dat walvisspotten dat kon voor ons wel op het lijstje, zeker ook omdat er tevens beluga's zouden kunnen worden gespot. Een boottocht hiervoor (en naar de eilanden) was echter dan weer niet haalbaar, want we zijn er maar één nacht en er worden zo vroeg in het seizoen ook nog geen passende excursies aangeboden. Het plan werd dus als volgt: langs de oevers van de rivier wandelen en dan proberen walvissen en beluga's te spotten. Dit paste ook precies bij het voorspelde weer, want het zou in de middag juist een paar uurtjes droog worden.
Maar eerst nog maar even terug naar het begin van de dag. Nadat de wekker in ons hotel in Québec ging, leerde een blik naar buiten dat het flink regende. Wel fijn dat we dergelijke regen pas op dag 13 van onze trip hadden, we hadden dus nog geboft. Een ontbijtje buiten de deur zagen we nu in ieder geval niet zitten, gelukkig bood het hotel ook een bescheiden ochtendhap aan. Na het eten nog even de tassen pakken en eenmaal terug bij de receptie was de auto al netjes voorgereden. Wat een service, ik hou ervan. Vertrek was na de spits, dus we waren rap de stad uit. We moesten de heel brede rivier nog over, daarvoor was ten opzichte van de bestemming wel een omweg nodig. Na 20 kilometer rijden konden we aan de overkant van het water de stad Québec weer zien liggen. Van daar was het nog zo'n 175 kilometer parallel aan de rivier. De slechte wegen, waar nu water in de putten en geulen in het wegdek stond, zorgden voor flink wat spray bij inhalende wagens (en vooral vrachtwagens). We hadden geen haast, we reden dus op het gemak in deze omstandigheden. Ook dan kom je gewoon op je bestemming.
Eind van de ochtend werd het nagenoeg droog, dus we besloten direct door te rijden naar de veerhaven net buiten Rivière-du-Loup. Dit ligt op een schiereiland en biedt de mogelijkheid rond te wandelen. Eerst langs de ene kust, toen naar de andere. Onderweg nog een kleine lunch voor nieuwe energie, verder was het een leuk loopje. Een eekhoorn liet zich uitgebreid zien, het water toonde niet heel veel leven. Hier en daar een vogel, maar geen uit het water spingende walvissen of beluga's. Eenmaal terug bij de haven liepen we nog even naar de uiterste punt. Daar hadden we wel de mazzel dat we een zeehond spotten, die af en toe met zijn koppie boven water kwam. Verder hadden we niet de mazzel voor wat betreft de zwemmende giganten, mogelijk komt dat later deze reis nog wel. Voor nu hadden we het hier wel gehad, ook omdat het flink begon te waaien en er weer donkere wolken onze kant op kwamen.
Het liep inmiddels richting drie uur, dus tijd om richting hotel te gaan. Maar eerst dan nog wel even wat boodschappen inslaan bij de Walmart. Dat leverde toch wel verwachtingen op, want er zijn hele internetpagina's vol met de meest bijzondere bezoekers van deze keten. Ik was dus helemaal klaar voor de ultieme pauperbelevenis. Ik zal het maar verklappen, het viel toch tegen. Een caissière die leek op Sybilla Zwamdrift uit de Harry Potter-reeks en de verbazing over het feit dat je er een scootmobielwinkelwagentje kan ritselen, verder geen bijzonderheden. Misschien zijn de typische Walmarttypes toch vooral in de Verenigde Staten te vinden. Het goede nieuws: we hadden booschappen. Niet meer afhankelijk van horeca onderweg, maar gewoon lekker fruit en dergelijke zelf bij ons en te pakken wanneer we maar willen. Ook een koeltas erbij geregeld, dan blijft het ook allemaal goed. We zijn voorlopig dus goed voorzien.
Eenmaal in het hotel bleek er een zwembad te zijn en ok een restaurant dat er prima uitzag. Dat maakte het plan simpel: eerst lekker zwemmen en in de avond gewoon in het restaurant in het hotel eten. Hoeven we lekker de deur niet meer uit in de regen. Het zwembad bleek helemaal prima. Handdoekje van het hotel en ruimte om wat (korte) baantjes te trekken. Het eten in het restaurant was ook prima, maar wel de nodige herrie. Er bleek een belangrijke ijshockeywedstrijd te zijn die door veel gasten werd bekeken. Gelukkig zaten wij op een plek zonder tv's, dus ook met minder kabaal om ons heen. Wat een soort brugdag leek te worden, werd al met al een prima dag. Morgen weer verder.
Reactie plaatsen
Reacties