Gelijk maar met de deur in huis: mooie rit, mooie dag. En dan ook direct maar een excuus van mijn kant voor al dat gemopper over de Canadese wegen: de Trans-Canada highway is helemaal prima. En dan wordt het rijden van grote afstanden een stuk aangenamer. Vandaag ook weer ongeveer 400 kilometer, van Rivière-du-Loup naar Fredericton. En daarmee van het franstalige district Québec naar het tweetalige district New Brunswick (snap ik de mensen ook weer en andersom) en gelijk ook maar weer naar een andere tijdszone (een uur later, dus nog maar vijf uur vroeger dan in Nederland). Met een lange rijdag voor de boeg was het ook een kwestie van op tijd opstaan. De dag ervoor hadden we al iets simpels voor het ontbijt geregeld, dat we deels in de hotelkamer en deels in de auto naar binnen hebben gewerkt. Nog even tanken en snel de weg op.
Ondanks dat het de ochtendspits heette, was het erg rustig op de snelweg. En dat bleef de hele dag het geval, we konden overal prima doorrijden. In de ochtend was het nog even mistig, maar al snel werd het helder. Deels bewolkt en soms brak de zon er ook even doorheen. Perfect weer eigenlijk. Ongeveer halverwege de rit maakten we een vooraf geplande stop in Grand Falls. Zoals de naam van het plaatsje al verraadt, is er een grote waterval te vinden. Met 23 meter hoog flink aan de maat, maar vooral de hoeveelheid water die naar beneden stort maakt indruk. Enige nadeel: net voor de waterval staat een stuwdam die het uitzicht toch wel beïnvloedt. Volledig natuurlijke watervallen zijn toch indrukwekkender. Maar er was meer te zien rond de waterval, namelijk tijdens een wandeling langs de kloof stroomafwaarts ervan. Met hier en daar een uitzichtpunt keek je op mooie plekken diep in de kloof. Helaas waren de trappen naar beneden voor een uitzicht in de kloof nog gesloten, voor veel dingen kun je in Canada helaas pas vanaf eind mei/begin juni terecht. Uiteindelijk wel echt een leuke wandeling van zo'n drie kilometer. Verkijk je alleen niet op de afstand, want het is wel een kwestie van flink klimmen en dalen op sommige plekken.
Na de wandeling nog even op een picknickbankje genieten van wat gezonde snacks en we konden de tweede helft van de autorit beginnen. De heuvelachtige uitzichten werden steeds mooier, vooral het frisse groen van de net uikomende knoppen in de bomen gaf een mooie kleur aan het geheel. Wel ondervonden we iets wat we in Nederland al jaren nauwelijks meer kennen: insecten die geplet worden tegen de ruiten. Wel sneu voor die dieren die net een zware winter hebben doorstaan en uiteindelijk net voor de zomer op deze manier sneuvelen, maar je doet er niets aan. Het zicht werd langzaam iets minder en de ruitenwissers en vloeistof konden het niet oplossen. Hier moeten we morgenvroeg nog maar iets op vinden, een schone ruit rijdt toch fijner en veiliger. Verder was het zoals eerder vermeld een prima rit en tegen het einde van de middag kwamen we aan in Fredericton.
Deze stad is maar twee keer de omvang van ons dorp Waddinxveen, maar wel de hoofdstad van het district New Brunswick. Het heeft een regionale functie en dat zag je wel af aan de nog relatief flinke verkeersdrukte. Meerdere wegen komen hier samen en dat betekent letterlijk dat men hier niet om deze stad heen kan. Ons hotel lag in het centrum, aan de oevers van de St John rivier. Na het inchecken was er nog tijd genoeg om even rond te lopen. Het historische deel van de stad is klein. Wel een aantal mooie plekken, maar helaas veel leegstand en daarmee ontbreekt wat sfeer. Langs het water wel een mooi fiets- en wandelpad, dat is recent aangepakt. Naast het historische deel wat hoogbouw en juist daar waren verspreid wat horeca en winkels te vinden, waar de bewoners zich in het nu heerlijke zonnetje tegoed deden aan een hapje en drankje. Ook wij vonden nog een prima restaurant. Na een goede hap en een ommetje weer terug naar het hotel om weer plannen te maken voor morgen.
Reactie plaatsen
Reacties