De laatste lange (meer dan 4 uur rijden) reisdag deze trip, hierna alleen nog maar korte ritjes of zelfs dagen dat de auto een snipperdag heeft. De terugreis naar Nederland zit er inmiddels ook al weer aan te komen, als het goed is zijn we komende dinsdag weer thuis. Daar beginnen we ook wel een beetje naar toe te leven, het rondreizen kost op het moment gewoon veel energie. Maar voor nu genieten we nog met volle teugen van het mooie Canada. En als volgende plek komt daar de stad Truro bij. Truro ligt op de oever van de Salmon-rivier, die in verbinding staat met de Cobequid Bay. Tweemaal per dag rolt er vanuit de baai een krachtige getijdengolf (tidal bore) over de Salmon-rivier, wat een bijzonder spektakel oplevert. Ook opvallend zijn de houten standbeelden die verspreid door Truro staan. In tientallen bomen zijn figuren uitgesneden van mensen die een belangrijke rol speelden in de plaatselijke geschiedenis.
Voordat we Truro konden bezoeken eerst dus nog een lange rit voor de boeg. Vanuit Ingonish eerst nog door de heuvels/bergen met zijn haarspeldbochten om Cape Breton te verlaten. Onderweg nog twee korte stops voor het uitzicht. Eerst bij Cape Smokey, waar ook wandelingen mogelijk zijn. Een eerste paadje, waarvan we hoopten dat deze naar een mooi uitzichtpunt over het water zou lopen. Op zich klopte dat zeker wel, maar het was okselhoog door de struiken heen. Het pad dus maar niet helemaal afgelopen, we hadden al een mooi uitzicht te pakken. Terug was het nog even zoeken naar de juiste weg omhoog naar de parkeerplaats, maar dat was toch wel redelijk snel gelukt. Er was nog een ander wandelpad een andere kant op. Deze was wel beter aangelegd, maar liep al snel steil naar beneden. Dat lijkt leuk, maar we zouden ook hetzelfde pad weer omhoog moeten. Daar zagen we toch maar vanaf, dan dus maar terug naar de auto en weer lekker op pad. Een aantal kilometer later kwamen we nog een mooi uitzichtpunt tegen langs de weg, ideaal voor nog een korte (foto)stop.
Zo op ongeveer een derde van de rit lag de stad Baddeck, volgens de reisorganisatie een aanrader om te bezoeken. Vooral vanwege een historische Alexander Graham Bell (uitvinder telefoon) plek. Hij heeft daar een zomerhuis gehad en wordt daar geëerd. We zijn er gestopt, maar er bleek niet meer dan een vaag museum te zijn, we sloegen het maar even over. Snel dus maar terug naar de snelweg en door naar Truro. Nog even een lunchstop onderweg en gelijk wat boodschappen gedaan. Eind van de middag waren we in ons hotel. Er bleek een zwembad te zijn, dus daar hebben we lekker wat baantjes getrokken. Morgen een volle dag te besteden in Truro, dus geen haast om alles te onrdekken. Diner dus weer in het hotel, helemaal prima. Heel Canada is in de ban van de ijshockey-play offs en het begint ook op ons over te slaan. Tijdens het schrijven van deze blog nu dus ook een wedstrijd op TV aan het kijken. Go Canadiens!
Reactie plaatsen
Reacties