Vandaag tijd om nog even een ander land te bezoeken. Het kleinste land ter wereld, gelegen midden in Rome. Uiteraard gaat het dan om Vaticaanstad, de residentie van de paus en zijn gevolg. Ook voor het Vaticaans museum hadden we op voorhand al tickets geregeld, gelukkig hier geen noodzaak tot omwisselen ergens in de buurt van Vaticaanstad. In de ochtend op tijd richting metro, een directe lijn die uitkwam vlak bij Vaticaanstad. Uit de metro eerst nog maar op zoek naar een ontbijtje, we hadden ruim de tijd. Daarna op zoek naar de ingang van het museum, dat bleek een beetje aan de achterkant van Vaticaanstrad te zijn. Redelijk lange rijen waar we gewoon voorbij konden lopen, we hadden onze tickets tenslotte al. Echt binnen vijf minuten stonden we in het museum, dat was fijn. Bij de ingang kun je eerst nog even naar buiten, waar je kan uitkijken over de tuinen van het Vaticaan. Binnen een gigantisch museum, waarbij je een vaste route hebt vanwaar je ook een aantal zijroutes kan pakken. Deze komen steeds weer terug uit op de hoofdroute. Soms komt de route weer uit op een binnenplaats of binnentuin, maar over het algemeen zijn het lange gangen vol met beelden, schilderijen en wandtapijten. Een liefhebber kan zich hier makkelijk de hele dag vermaken, iemand als ik krijgt het vanzelf benauwd van de drukte en wil redelijk rap weer door. Pas bijna aan het einde van de hele hoofdroute, die steeds smaller en daarmee drukker wordt, kom je uit bij de ruimte die je echt gezien moet hebben: de Sixtijnse kapel. De wereldberoemde plafondschilderingen zijn een lust voor het oog, helaas heel veel bewaking om te voorkomen dat je er ook maar een vluchtig kiekje van maakt.
Bij het verlaten van de kapel zou je volgens de verhalen twee opties hebben: een uitgang richting de Sint Pieter basiliek en een uitgang verder het museum door. We wilden voor de eerste gaan, maar in de drukte kwamen we toch op de verkeerde uitgang uit. Voordeel is dat je ook het laatste deel van het museum ziet. Nadeel is alleen dat je helemaal om moet lopen naar het Sint Pietersplein om de basiliek te bezoeken én dat je daar in de rij moet. En die bleek absoluut niet mals, dus dat hebben we maar geskipt. Uiteraard wel het plein en de basiliek gezien, al voelt het wel een beetje als een soort multimediaterrein. Overal grote schermen en speakers, verder veel hekken om de menigte een beetje te doseren en sturen. Op het plein ook overal vrachtwagens om weer iets op- of af te bouwen. Als je om dit soort dingen heen kan kijken, is de Sint Pieter en het plein overigens wel erg mooi.
Verslag wordt nog aangevuld.
Reactie plaatsen
Reacties