Als je een lang verhaal met veel hoofdstukken (in dit geval blogs) schrijft over een avontuur, dan moet je ook het laatste hoofdstuk schrijven. Dat geldt dus ook voor deze reis naar eerst New York in de Verenigde Staten en daarna Canada. En het laatste hoofdstuk van een reis kan altijd maar 1 ding beschrijven: de terugreis. Inmiddels zijn we alweer thuis in Nederland en hebben we alweer een nacht in eigen bed mogen slapen. Nog wel flink last van een jetlag, maar nu wel weer een beetje energie om het laatste hoofdstuk te gaan schrijven.
De terugreis besloeg twee (kalender-)dagen, met de lange vlucht in de nacht van maandag op dinsdag. Uitchecken uit het hotel op maandag was pas om 12.00 uur, dus dat gaf tijd om eerst nog even een beetje uit te slapen. Nog even douchen en de laatste schone kleding aan, een ontbijtje scoren bij een koffietentje om de hoek van het hotel en daarna de tassen inpakken. Dat kost de laatste dag altijd wat meer tijd, want alles moet echt in die ene tas en kan niet meer in losse tasjes (zoals we wel losse tasjes op de achterbank konden meenemen in de dagen dat we de huurauto tot onze beschikking hadden). Alles netjes opgevouwen en gesorteerd in de tas, zodat de gekochte souvenirs er ook nog bij pasten. Nog geeneens veel souvenirs voor onszelf, maar vooral voor de kleine die er over een paar maanden aan zit te komen. Uiteindelijk past het altijd wel weer, leve de vacuümzakken. Netjes op tijd uitgecheckt en met behulp van de meest vriendelijke conciërge ooit gezien in een hotel konden we de bagage nog even in beheer geven totdat we daadwerkelijk richting vliegveld zouden vertrekken. Er was namelijk nog tijd genoeg om even uitgebreid te gaan lunchen. Dan konden we later op de dag op het vliegveld volstaan met een simpeler hap. Lunch direct om de hoek van het hotel, want het begon al een beetje te regenen en dat zou alleen maar erger gaan worden. Een van het hotel geleende paraplu hielp ons om droog in het restaurant aan te komen. Het restaurant zag er aan de buitenkant nogal bedenkelijk uit, maar van binnen bleek het meer dan prima te zijn. Dat is in Canada wel vaker zo, voor zowel restaurants als winkels geldt dat aan de buitenkant niet al te veel aandacht wordt besteed.
Na de lunch en het bijbehorende uitbuiken gingen we op het gemak weer terug naar het hotel, waar we de wachttijd vulden met een kop thee. Nog even de bagage uit de opslag en we konden richting luchthaven. De dag ervoor hadden we toch maar een taxi besteld en gezien het weer waren we daar nu toch wel blij mee. Nu kwamen we in ieder geval droog aan op het vliegveld, wel zo prettig. De eerste vlucht was een binnenlandse naar Montréal, waarvoor we dus pas twee uur van tevoren aanwezig hoefden te zijn. Dat scheelde weer wachten. Het vliegtuig bleek voor meer dan driekwart leeg te zijn, het boarden was dus heel snel geregeld en we konden daardoor ruim op tijd vertrekken. Toen het vliegtuig nog aan de grond stond, schudde het heftig van de inmiddels tot storm aangetrokken wind. Het vertrek en het opstijgen was dus een best wilde, gelukkig was het na een vlucht van een uur en vijfenveertig minuten een stuk kalmer in Montréal. Dat gold niet voor ons verblijf op die luchthaven en het vliegtuig richting Schiphol, alles mudjevol. Dat hadden we ook wel kunnen weten, want een dag eerder was de Formule 1 race in die stad. Fans en ook personeel moesten nog terug naar alle uithoeken van de wereld. Ondanks dat het vliegtuig dus vol was, konden we nog steeds op tijd vertrekken. Na een vlucht van ongeveer 6 uur landden we weer in Nederland. Met het tijdsverschil van nog eens 6 uur kwamen we in de ochtend om een uur of 10 in Nederland aan. We merkten nu al dat we de komende dagen nog wel last zullen hebben van een jetlag. En ook gelijk van de hitte, het zou vandaag 30 graden worden en zo in de ochtend was het niet veel minder. Op Schiphol lieten ze ons wel lekker veel lopen, eerst van de verste gate naar de paspoortcontrole, daarna nog een kilometer door naar de verst denkbare bagageband. De doorbloeding in de benen was na zo'n lange zit weer helemaal op gang gekomen. Na het ophalen van de bagage nog een bustocht naar Alphen en daarna een laatste stukje met de trein naar Waddinxveen. We waren weer thuis van een mooie reis. Helaas niet gelijk tijd om uitgebreid op de bank te gaan hangen of een slaapje te gaan doen, we hadden nog een afspraak bij het verloskundigenbureau voor een echo. Nadat bleek dat alles helemaal fantastisch gaat met de kleine, konden we echt ontspannen na de reis. In de avond lekker vroeg naar bed, we waren er aan toe.
Met dit hoofdstuk komt het verslag van de reis tot een einde. Een mooie trip met eerst familietijd in New York en daarna een rondreis door Oost Canada. Grote steden afgewisseld met natuur, we hebben van alles meegemaakt en gezien. Alweer een reis om nooit meer te vergeten.
Reactie plaatsen
Reacties