Dag 3 alweer van onze 5-daagse (de laatste dag waarop we alleen nog maar naar huis vliegen niet meegeteld) 'stop over' in IJsland. Vandaag willen we vooral de regio rond Vík í Mýrdal gaan verkennen, maar het doorspitten van de reisgids en internet hebben nog een aantal extra tussenstops opgeleverd. Allereerst twee kleinere 'fossen' (watervallen dus) in de directe omgeving van het dorp waar we vannacht verbleven. Het gaat dan om het dorpje Kirkjubæjarklaustur (ik gok 5x woordwaarde bij Scrabble) met de watervallen Stjórnarfoss en Systrafoss. Op een of andere manier heeft iedere waterval voor mij zijn charme, dus ik kon ook volop genieten van deze twee. Ik zou dan ook iedereen die er langs komt adviseren om er even voor te stoppen.
De volgende bestemming was een beetje een twijfelgeval of deze wel toegankelijk zou zijn. Fjaðrárgljúfur is namelijk een prachtige kloof, maar sinds Justin Bieber er een videoclip heeft opgenomen en er ook filmopnames zijn gemaakt voor Game of Thrones, wordt het gebied overspoeld door toeristen. Niet omdat ze willen genieten van de kloof zelf, maar vooral om de wereld te laten zien dat ze op een plek zijn geweest waar Justin Bieber (en de cast van Game of Thrones) ook is geweest. Het gebied was een aantal jaren gesloten, maar er zijn nu zodanige aanpassingen (onder andere aanleg paden en afsluiten delen gebied) gedaan, dat het gebied weer toegankelijk is. Bij te grote drukte willen ze het gebied echter nog steeds wel eens afsluiten. Wij hadden geluk en konden er (ondanks dat het op de parkeerplaats best een chaos en drukte was) toch in. Ons een weg banend tussen mensen met selfiesticks en ook drones (die daar overigens gewoon verboden zijn), hebben we toch ook wel genoten. Het is gewoon een echt mooie kloof.
Na een flinke autorit was het dan toch echt tijd om de regio rond Vík í Mýrdal te verkennen, te beginnen met het beroemde zwarte strand (ook wel Reynisfjara Black Beach genoemd). Dit is het meest populaire en dus ook drukste strand, maar omdat deze ook het best bereikbaar is, was het ook voor ons de meest logische keus. Er stond inmiddels een flinke wind, dus met de regenjassen aan als windschild gingen we het strand op. Best vreemd om een heel zwart strand te zien, maar andere kant is het gewoon ook mooi. Foto's maken vond ik wel weer moeilijk, want zeker zonder zonlicht 'zuigt' het strand alle kleur uit de foto's.
Aan de overkant van de baai die deels door Reynisfjara Black Beach wordt afgesloten, ligt het Dyrhólaey NP. Niet alleen biedt dit park een mooi uitzicht op baai en strand, maar tevens is het de plek aan de zuidkant van IJsland met de grootste kans om puffins (in het Nederlands papegaaiduikers genoemd) in het wild te zien. En laten wij nou helemaal weg zijn van puffins... Na wat steile weggetjes omhoog en met de nodige haarspeldbochten kwamen we bovenop een klif, het hoogste punt van het park. Volop in de wind was het ijskoud, maar dat mocht de pret niet drukken. Het uitzicht was mooi, genoeg meeuwen en andere vogels te zien, maar nergens een puffin. Totdat er ineens op een meter of 20 van ons vandaan eentje op zijn gemak in het gras zat. Onze dag was nu dus helemaal goed. Verder hebben wij tijdens die wandeling eigenlijk geen puffins meer gezien, er was ook nauwelijks zicht op de rotswanden onder ons (daar waar de vogels nesten). Redelijk verkleumd dus uiteindelijk maar naar de auto en op weg naar beneden. Nog voordat we het park uitreden, zagen we nog een afslag richting de baai. Geen idee wat daar te vinden zou zijn, maar toch maar proberen. Daar hebben we duidelijk geen spijt van gehad, want er blijkt dus nog een lager deel van het park te zijn waar je kan rondwandelen. En laten daar nou wel meer puffins te vinden zijn (en dan ook nog eens veel minder wind). Veel puffins dreven lekker in de zee, maar er waren er ook zat die bij de nesten zaten. Het was nog te vroeg op de dag voor alle puffins om terug te keren naar land, maar helemaal tevreden gingen wij op pad richting onze volgende overnachtingsplek.
Reactie plaatsen
Reacties