Als je in een land komt waar je nog niet eerder bent geweest, probeer je natuurlijk ook even langs de hoofdstad van dat land te gaan. En in het geval van Canada is dat Ottawa. Met zo’n 900.000 inwoners zeker niet de grootste of economisch meest belangrijke stad van het land, maar de keuze voor Ottawa was een soort van bijna typisch Nederlands ‘polderen’. De keuze voor deze stad als hoofdstad in 1857 was een compromis, omdat andere kandidaten zoals Montréal en Toronto te uitgesproken een Franse of Engelse traditie uitstraalden. Bovendien lag de stad verder van de grens met de Verenigde Staten, wat als een (militair) voordeel werd beschouwd.
Vandaag dus Ottawa, maar voor een bezoek aan deze stad moesten we nog wel eerst met onze huurauto vanuit Kingston ernaartoe rijden. Volgens de routeplanner een rit van ongeveer twee uur en een kwartier. Om deze rijtijd niet al te veel te verlengen, hadden we wel bedacht om pas na de ochtendspits te gaan rijden. Eerst dus op het gemak opstaan en ontbijten, daarna pas inladen en op weg. Onze strategie leek in ieder geval te werken, want zonder vertraging kwamen we aan in Ottawa. Ook het verkeer in de stad viel mee, alleen het laatste stukje middenin het centrum werd wat drukker. We dachten gelijk op zoek te kunnen naar de parkeerplaats van het hotel, maar dat bleek geen goed idee. Dan dus maar gewoon direct voor de deur van het hotel, van daaruit werden we (na het inchecken) naar de parkeergarage ergens in een smal steegje begeleid. Weer wat geleerd: gewoon steeds eerst de auto recht voor de deur van een hotel dumpen, dan krijg je vanzelf wel instructies over hoe verder. Uiteindelijk waren we aan het eind van de ochtend in het centrum van Ottawa en al klaar om de stad te gaan verkennen, dat viel niets tegen.
Behalve familie in New York hebben we ook familie in Ottawa, leuk om die ook weer een keer te zien. Vanwege de gezondheid hadden we voor de vakantie nog niets gepland, maar zo aan het begin van de trip toch nog even contact gehad. Toen bleek dat een lunch prima tot de mogelijkheden behoorde, er werd afgesproken in een restaurant in Commissioners Park. Een stuk buiten het centrum, maar omdat er nog tijd genoeg was hadden we het idee om die paar kilometer wel te gaan lopen (openbaar vervoer was toch ook niet veel sneller of makkelijker). Gelijk een mooie gelegenheid om wat van de stad te gaan zien. Gelukkig was het ondertussen wel droog geworden, maar voor de zekerheid toch maar een regenjas en paraplu mee.
Verslag gaat verder onder de foto's.
De wandeltocht naar het park liet genoeg van de stad zien. Zonder een duidelijke, vaste route (maar wel met een duidelijke eindrichting) zagen we de omgeving veranderen van hoogbouw naar laagbouw, van kantoren en hotels naar woonwijken en van druk naar rustig. Waar Toronto vooral de hoogte in is gebouwd, is Ottawa laag (maar dan waarschijnlijk wel uitgedijd in de breedte). Het is hier dus mogelijk om een vrijstaand huis te hebben op vijf minuten fietsen van het centrum, echt ideaal. We moesten nog wel ergens een snelweg onderdoor, maar daarna liepen we al snel het Commissioners Park binnen. We hadden nog wat tijd over tot de afspraak, dus we liepen nog even door het park heen voor een evenement dat heel duidelijk verband houdt met Nederland: het Canadian Tulip Festival. Zoals velen wel weten werd ons koninklijk huis gastvrij in deze stad ontvangen tijdens de tweede wereldoorlog. Als dank hiervoor stuurt het koninklijk huis nog steeds ieder jaar 10.000 tulpenbollen naar Ottawa en die bollen worden (voornamelijk) in dit park geplant. In de periode dat de bloemen uitkomen wordt dan een paar weken het festival georganiseerd, we hadden dus mazzel dat we er uitgerekend in deze periode waren. Het is hier nogal een groot evenement, dus het was best druk. Blij dat we er op een maandag waren, want in het weekend schijnt het echt afgeladen vol te zijn. Maar leuk om mee te maken, deze Canadese (kleine) versie van De Keukenhof. Uiteindelijk werd het tijd om naar het restaurant te lopen, waar we een erg gezellige lunch hadden.
Na het gezellige familiemoment via Little Italy en Chinatown terug naar het centrum, waar we (na een korte sanitaire en relaxstop in het hotel) nog hebben rondgewandeld. Omdat het hotel vlakbij Parliament Hill lag, was dat uiteraard de eerste bezienswaardigheid om te gaan bekijken. Het slechte nieuws: steigers. Op Parliament Hill staan drie grote gebouwen (blokken) en juist het Centrale blok, waar normaliter de regering huisvest, stond in de steigers. Geval van pech? Niet echt, want het project duurt vele jaren. Het zal dus nog wel even duren voordat het allemaal weer in volle glorie te zien is. Zonde was het wel, want de ligging van deze gebouwen op een heuvel langs de rivier is wel erg mooi. Behalve Parliament Hill hebben we nog de nodige historische gebouwen en mooie parkjes bekeken en bezocht. Ottawa is de ideale stad om lekker zonder een strak plan rond te zwerven, je komt altijd wel iets bijzonders tegen. In de avond nog een broodje in Byward Market en daarna terug naar het hotel voor een avond even niets. De avonden hebben we op dit moment toch echt even nodig om uit te rusten, zodat we overdag nog de leuke dingen kunnen zien en doen.
Reactie plaatsen
Reacties