Vandaag eigenlijk de dag om het minst naar uit te kijken. Het was met 530 kilometer rijden namelijk een echte reisdag te noemen, de verste van de reis (over de weg dan wel te verstaan). Van PEI af, om de Straat van Nuthumberland heen en dan weer omhoog richting Cape Breton. Er is wel een pont tussen PEI en Caribou in Nova Scotia. Niet direct naar Cape Breton, maar het zou nog steeds de totale reistijd met ongeveer twee uur kunnen verkorten. Klonk als een goed plan, maar uitgerekend vandaag was de veerpont qua voertuigen op voorhand al helemaal vol. Dat werd dus de volledige rit van ruim zes uur. Het goede nieuws: prima weer, dus dat rijdt toch al weer een stuk makkelijker en prettiger. Op tijd aan het ontbijt (was nog inbegrepen ook) en daarna gelijk op pad. Gelukkig kennen ze op PEI geen ochtendspits, zelfs Charlottetown konden we zonder enige vertraging uitkomen. Op PEI zelf geen snelwegen, dus via de ‘N-wegen’ reden we terug naar de Confederationbrug om het eiland te verlaten. Enige vertraging door de brugwerkzaamheden, maar ook daar viel het nog mee met de vertraging. Zulk soort mazzeltjes heb je eigenlijk wel nodig op dit soort lange reisdagen.
Waar we de voorgaande dagen nog wel eens bewust kozen om snelwegen te vermijden, gingen we vandaag toch echt voor de snelste route. Minder mooi uitzicht, maar de rit schoot tenminste wel lekker op. Zo rond de helft van de geplande rit namen we ons voor om een stop te gaan maken voor een vroege lunch en een tankstop, maar dat bleek (zonder internetverbinding) nog best een zoektocht. Bij de eerste stop wel een koffietentje gevonden, maar geen tankstation. We konden nog wel even vooruit, maar toen de benzinemeter toch wel flink begon terug te lopen kwamen er maar geen afritten waarvan we verwachten een tankstation te vinden. Uiteindelijk erg blij dat de plaats Antigonish in aantocht was, zodat we eindelijk konden tanken. Dat gaf toch wel de nodige rust voor de rest van de rit, we zouden niet meer in de problemen komen met een lege tank ergens in compleet verlaten oorden. Qua (inmiddels late) lunch konden we in een grote supermarkt terecht, ideaal om ook gelijk voor de komende dagen wat eten in te slaan. Zeker in Cape Breton Highlands National Park (hierover later meer) hoefden we geen uitgebreid aanbod aan restaurants te verwachten, maar ook daar hadden we dus geen stress meer over.
Na Antigonish kwam Cape Breton al redelijk snel in beeld. Cape Bretoneiland of Kaap-Bretoneiland (Engels: Cape Breton Island; Frans: Île du Cap-Breton), is een eiland langs de Atlantische kust van Noord-Amerika. De naam komt waarschijnlijk van "Breton", dat geassocieerd is met Bretagne. Ook dit eiland heeft een brugverbinding met het vaste land. Het goede nieuws: deze brug was veel korter én er waren geen werkzaamheden. Op het moment dat je het eiland oprijdt, liggen de snelwegen al een eind achter je. Wel kun je vanaf dat moment weer gaan genieten van de mooie landschappen. Vooral de laatste honderd kilometer waren mooi, smallere wegen door glooiend boslandschap en langs de kust. Hier en daar ook een uitzichtpunt, dus we hadden ook nog een paar stops onderweg. Ideaal voor een mooie foto, maar ook om de benen even te strekken.
Verslag gaat verder onder de foto's
Na een lange reisdag kwamen we zo rond een uur of vier aan in het dorp Chéticamp. De ligging bij de ingang van Cape Breton Highlands National Park is ideaal, maar het dorp zelf is weinig interessant. Het is geen gezellig of mooi dorp en het motel was toch ook wel de minst indrukwekkende tot nu toe. Best gedateerd en sfeerloos allemaal. Wel alles wat we nodig hebben, dus verder prima.
Eind van de middag/begin van de avond reden we nog even Cape Breton Highlands NP ingereden. Vandaag was het nog mooi weer, dus we hebben wat uitzichtpunten langs de kustweg meegepikt. Indrukwekkend mooi allemaal. Morgen hopen we wat wandelingen te gaan maken in het park, dan maakt het niet heel veel uit dat het weer wat minder is. In de avond een restaurantje ergens langs de weg in het dorp gevonden dat open was, het is echt nog vroeg in het seizoen. Het restaurant lag langs het water, dus we konden vol genieten van de zonsondergang. De plannen voor morgen zijn ook uitgedokterd, zin om het natuurgebied in te gaan.
Reactie plaatsen
Reacties