In de zomermaanden is er iedere zaterdag een zogenaamde 'farmers market' in het centrum van Fredericton. Stom toevallig waren wij er in de nacht van vrijdag op zaterdag. Omdat we vandaag een niet al te lange rit voor de boeg hadden, konden we in de ochtend nog wel even daar gaan kijken. Konden we misschien gelijk even een ontbijtje regelen. Het was ook maar op twee blokken afstand van ons hotel, dus het was maar een kort wandelingetje. Eenmaal op de markt aangekomen, bleek het een grote happening voor de mensen uit de wijde omgeving. Gezellige drukte dus, met kramen in twee hallen en ook buiten op de parkeerplaats. Daar vooral veel eettentjes, waarbij de frituur en bakplaat duidelijk al op temperatuur waren. Ik moest er nog even niet aan denken om half 9. Bij een farmers market moesten wij vooral aan eten direct vanaf de boerderij denken, maar deze kramen waren toch wel in de minderheid. Vooral veel kramen met spullen van lokale ambachtslieden en kunstenaars, er was van alles te koop. De markt was niet heel groot, dus binnen een uur hadden we alles wel gezien (en hadden we een ontbijtje op).
Vervolgens werd het tijd om weer verder op pad te gaan. Omdat we dus wat minder ver hoefden te rijden, gooiden we het over een alternatieve boeg. Op de navigatie 'snelwegen vermijden' aan en via een alternatieve route naar de bestemming. Dat levert een leuke rit op door bossen, kleine dorpjes en ook over weggetjes waarvan je je afvraagt hoe de navigatie ze bedacht krijgt. Het werd een mooie rit, waarbij we ook nog een stop maakten aan de rand van een natuurgebied, lekker lunchen aan het water. Ietwat fris, maar wel een mooi uitzicht.
Geplande tussenstop en bezienswaardigheidvoor vandaag was Hopewell Rocks. Deze rotsen (ook wel Flowerpot Rocks genoemd) zijn unieke, torenhoge zandsteenformaties in het Canadese New Brunswick. Ze liggen aan de Fundybaai (Bay of Fundy), die bekendstaat om 's werelds hoogste getijdenverschil. Hierdoor verandert het landschap er twee keer per dag drastisch. Bij laag water trekt de oceaan zich volledig terug. Je kunt dan over de zeebodem wandelen en de bizarre rotsformaties van dichtbij bewonderen. Bij hoog water stijgt het water soms wel 12 tot 16 meter. De rotsen veranderen dan in kleine eilandjes en je kunt er met een kajak tussendoor peddelen. Voor ons helaas geen optie om beide getijden mee te maken, dus we hadden het zo gepland dat we aan zouden komen bij afnemend tij. Vanaf de parkeerplaats was het nog zo'n kwartier wandelen naar de trappen die naar het strand beneden leiden. Onderweg een aantal uitzichtpunten, dus bij elkaar was het een half uurtje voordat we naar beneden gingen. Het strand begon al droog te vallen, dus we konden er gelijk op. Over een afstand van ongeveer een kilometer kon je lopen tussen de enorm hoge rotsen, sommige zijn zelfs begroeid met bomen. Erg fotogeniek allemaal, we konden ons goed uitleven. Hoe verder van de trap, hoe rustiger het werd. Het werd een bijzonder wandelingetje, zeker al je er over nadenkt dat het water daar een paar uur later weer 10 meter hoger staat.
Na het bezoek aan het strand moesten we weer terug omhoog, eerst via de trap en daarna nog heuvelop. Eenmaal terug bij de parkeerplaats maar eens opzoeken hoe ver ons hotelnog was. Hier hadden we eerder nog geen seconde over nagedacht, het bleek nog een uur rijden. Nu wel ook via de snelweg, we hadden geen zin in nog een extra uur erbij. Het hotel was te vinden in de plaats Amherst, net over de grens met Nova Scotia. Het reisboek had over deze plaats alleen te vermelden dat je vanaf hier makkelijk kon doorreizen verder Nova Scotia in. Dat klonk dus niet bijzonder, vandaar dat we een motel aan de rand van het stadje niet erg vonden. Het bleek in ieder geval prima kamers te hebben en in de directe omgeving konden we tussen de KFC, McDonalds en Wendy's ook nog een chinees restaurant vinden. Ook niet hoogstaand, maar we hadden in ieder geval groente en rijst op het menu. In de avond was er uiteraard weinig te beleven, dus we hebben maar de ijshockey play-offs gekeken. Dit deel van het land is helemaal in de ban van de Montreal Canadiens, Canada's hoop in bange dagen. Het werd een beetje laat, dus we zien morgen wel hoe derde periode is gelopen.
Reactie plaatsen
Reacties